Want als je eenmaal begonnen bent met lezen, wil je zwemmen (Leestafel)

” Want als je eenmaal begonnen bent met lezen, wil je zwemmen.” (Leestafel.info)

Meteen bij het openslaan intrigeert dit boek: een zwarte bladzijde met een tekst over een goudvis, die door een oude vrouw in een vissenkom gehouden wordt.
Maar de goudvis is een meisje, en de oude vrouw haar oma. Wat gebeurt er als de oude vrouw sterft en het meisje, onbekend met de buitenwereld, het alleen moet zien te redden?
Dat is het verhaal, een apart coming-of-ageverhaal, met een sprookjesachtig element.

Het meisje is Filia. Na het overlijden van haar moeder, ze was nog erg jong, mocht ze niet meer naar school. Haar oma, Omafelie noemt ze haar, geeft haar les. Boodschappen werden bezorgd. Het huis, groot en donker – de gordijnen gingen nooit open – is haar enige wereld. Als oma sterft is Filia achttien, ze heeft geen diploma’s, geen inkomsten, en is wereldvreemd.
In golven spoelt de wereld over haar heen. Eerst is er de postbode, Timber, die haar persoonlijk een envelop overhandigt, waarin een briefje zit van oma. Het verwijst naar ‘Twintigduizend mijlen onder zee’. Een boek natuurlijk, maar ook het wandtapijt van oma. Een wandtapijt dat ze zelf gemaakt heeft, om een speciale reden. Maar daar weet haar kleindochter helemaal niets van af. Tot ze achter dat tapijt een kastje ontdekt, met daarin een dagboek.

Dan lezen we twee verhalen door elkaar: dat van Omafelie, die een bijzondere, magische liefde gekend heeft. En dat van Filia, die haar eerste aarzelende stappen in de wereld zet, geholpen door de uitbundige Kers.
‘Hou je van Julie Andrews?’ ‘Lust je paprika? ‘Filia heeft geen idee, ze kent het allemaal niet.
Kers trekt zich niets van haar reserves aan, ‘tsunami Kers’ neemt Fiels leven in de hand. Geholpen door Waldemar, de boodschappenjongen.
Dan begaat de onbesuisde Kers een misstap, en alles lijkt weer terug bij af. Filia sluit zich weer op.

Het boek wordt opgesierd met nog meer kleur: er zijn pagina’s in een soort okergele tint (of is het goud vanwege de goudvis?) met afbeeldingen die bij de tekst passen. Oma’s dagboek is in dezelfde kleur afgedrukt.
Er zit een parallel tussen de verhalen, en overeenkomende elementen, die allemaal te maken hebben met water dat in golven over je heen komt. Het heeft diverse betekenissen in dit boek, dat ook als een golf over je heen slaat. Want als je eenmaal begonnen bent met lezen, wil je zwemmen.

23 september 2013
Copyright (c) Marjo
Bron: www.leestafel.info

Over Saskia Maaskant

Ik ben een Nederlandse jeugdboekenauteur. In 2021 vier ik mijn tienjarig jubileum! Ik debuteerde in 2011 met de roman 'De Verteller van Beorga'. Mijn tweede roman 'Kieuw' werd genomineerd voor diverse prijzen in Nederland en Vlaanderen en won de Accolade voor het 'Beste Jeugdboek' (Zeeuwse Boekenprijs). 'Dromer' - mijn derde roman - won 'De Kleine Cervantes 2018'. Zomer 2020 verscheen mijn historische roman 'Meerminnen verdrinken niet'. Over een stormramp, een mosselvissersdorp en een meisje. Het boek werd bijzonder goed ontvangen. Het werd o.a. getipt door de Jonge Jury en door Martine Letterie 'De parel van 2020' genoemd in de eindejaarsaflevering van de GVP (de Grote Vriendelijke Podcast). Al in oktober 2020 kwam de herdruk.